Wigilia od zawsze była dniem przygotowań - nie tylko tych kulinarnych, ale przede wszystkim rodzinnych i duchowych. W wielu domach jeszcze dziś, zgodnie z dawnym zwyczajem, choinkę ubiera się właśnie 24 grudnia. Bombki, światełka i łańcuchy pojawiają się na gałęziach w ostatniej chwili, często przy dźwiękach kolęd, które towarzyszą temu od lat.

Od rana trwają porządki i gotowanie. Barszcz, zupa grzybowa, kapusta z grzybami, pierogi, śledzie, karp - potrawy, które pojawiają się na stołach od pokoleń, przygotowywane są z myślą o wspólnym, spokojnym wieczorze. Jedni pomagają od świtu, inni – zgodnie z rodzinną tradycją - przyjadą „na gotowe”. Najważniejsze jest jednak to, że w tym dniu wszyscy spotykają się przy jednym stole.

Wigilia rozpoczyna się symbolicznie wtedy, gdy na niebie pojawi się pierwsza gwiazda – na pamiątkę Gwiazdy Betlejemskiej, która według tradycji wskazała drogę do miejsca narodzin Chrystusa. W praktyce oznacza to moment tuż po zapadnięciu zmroku. To właśnie wtedy domownicy zasiadają do stołu, łamią się opłatkiem i składają sobie życzenia - często te najprostsze, ale najbardziej szczere.

Za oknami czuć już zimę. Do Polski dotarł lekki mróz – miejscami minus trzy, minus cztery stopnie. Śniegu w wielu regionach brakuje, ale słońce, które dziś pojawia się na niebie, dodaje temu dniu jasności i spokoju. To jeden z tych poranków, kiedy świat jakby zwalnia, a codzienny pośpiech zostaje za drzwiami.

Wieczorem wiele osób wybierze się na pasterkę - tradycyjną mszę odprawianą w kościołach późnym wieczorem i o północy. To zwieńczenie dnia oczekiwania i symboliczne wejście w czas świąt Bożego Narodzenia.

Wigilia to nie spektakularne wydarzenia ani wielkie nagłówki. To drobne gesty, zapachy kuchni, rozmowy przy stole i obecność bliskich. Dzień, który wciąż - mimo zmieniającego się świata - potrafi jednoczyć rodziny i wprowadzać atmosferę spokoju, tak potrzebną przed nadchodzącymi świętami.

źródło: www.ikamien.pl