W wolińskim skansenie zakończyły się warsztaty sierpniowe. Było to jedno z najważniejszych świat w kalendarzu słowiańskim „Święto Plonów” popularnie nazywane „Dożynkami”. Przez cztery dni na terenie osady można było młócić zboże cepami, mielić je na rekonstrukcji żaren, a także spróbować przygotowanych wyrobów.

Słowianie mieszkający w skansenie przygotowywali dożynkową ucztę składającą się z kasz, grochu, soczewicy. Na potrzeby eksperymentów zakupiono również całego dzika. Zwierzę zostało przerobione tak jak 1000 lat temu. Skóra trafi do garbowania naturalnymi metodami (w czasie warsztatów wrześniowych), mięso było pieczone w glinie, popiele, gotowane oraz wędzone, a na kości już są zamówienia. Powstaną z nich narzędzia i ozdoby.

Zwieńczeniem warsztatów była sobotnia inscenizacja obrzędu dożynkowego z Arkony. Zgodnie z opisem kronikarza Saxo Grammaticusa złożono ofiary przed posągiem, a Żerca zadał rytualne pytanie „Czy widzicie mnie zza tego kołacza? Oby w przyszłym roku plony były tak obfite abyście dostrzec mnie nie mogli.

Źródło: Centrum Słowian i Wikingów