Prawdziwą gratką tej wycieczki stały się „Podziemne trasy Szczecina” znajdujące się pod dworcem PKP, które są rekonstrukcją schronu przeciwlotniczego z okresu II Wojny Światowej oraz przeciwatomowego z okresu Zimnej Wojny.

W schronie zostały udostępnione trzy trasy turystyczne.

Uczestnicy rozpoczęli zwiedzanie od trasy czerwonej, czyli II Wojna Światowa, zapoznali się z historią systemów fortecznych Szczecina jak schrony, bunkry powstałe na początku lat czterdziestych ubiegłego wieku dla ludności cywilnej. Budowle przedstawiają jak zorganizowane było życie w schronie, życie w Szczecinie podczas wojny, życie w takcie nalotów, praca przymusowa Polaków i innych okupowanych narodów. Koniec niemieckiego Szczecina, deportacja oraz osadnictwo w mieście i pierwsze dni polskiego miasta. Uczestnicy ŚDS podczas zwiedzania zrekonstruowanych pomieszczeń mieli okazję usłyszeć dźwięk syreny przeciwlotniczej i poczuć te emocje, które towarzyszyły przerażonej ludności.

Kolejnym etapem zwiedzania była trasa niebieska „Zimna Wojna” schron przeciwatomowy prezentujący historię fortyfikacji podczas napiętych dział powojennych. Techniki adaptacji na schron przeciwatomowy z przeciwlotniczego, organizację obrony cywilnej. Podczas tej trasy uczestnicy mogli zobaczyć magazyn ze sprzętem OC- maskami, płaszczami oraz urządzeniami do wykrywania skażeń.

Zwiedzanie schronu zakończyliśmy wystawą „Selfie z historią”. Zabawne ścianki i instalacje artystyczne z historii Szczecina w tle, wielkoformatowe zdjęcia i humorystyczne scenki przygotowane do zdjęć selfie. Na trasie śladami PRL-u zobaczyliśmy m.in. sceny z kultowego filmu Stanisława Barei „Miś”, największą puszkę paprykarza szczecińskiego, skup butelek, niezapomniane lody bambino, wnętrze mieszkania zwykłego Kowalskiego czy podpatrzyć przy jakich gorących rytmach disco lat 80-tych płynących z kaset magnetofonowych bawiła się młodzież.

Emocje towarzyszące zwiedzaniu Podziemnych Tras Szczecina były ogromne, mieszały się pomiędzy przerażeniem i smutkiem spowodowanym wydarzeniami z okresu wojny a nostalgią za minioną epoką PRL-u. Wiele wspomnień powróciło, łza w oku zakręciła się.

Intensywne zwiedzanie przerwaliśmy na smaczny posiłek w restauracji „Spiżarnia” po czym zwiedzanie miasta kontynuowaliśmy przy nowoczesnym budynku Filharmonii oraz nowym sercu miasta- Łasztowni- wyspie rzecznej Szczecina.

Szczecin pożegnaliśmy zmęczeni z dużą dawką pozytywnych emocji, otwarci na kolejne wyzwania podróżnicze, tym bardziej, że osobą, która nas żegnała był „Szef wszystkich Szefów” czyli Krzysztof Jarzyna ze Szczecina.
Terapeuta zajęciowy Aleksandra Antosiak