To mocne preludium do czasu, w którym refleksja związana z kruchością ziemskiego życia powinna towarzyszyć nam częściej. Otuchy dodaje wiara, że proch to nie ostateczność, wieczność –powinna być życiem, jego pełnią. Nie jedyny to moment w życiu gdy myśli kołaczą się bezradnie. Proch czyli „nic”?! No właśnie – nie. Proch jak początek. Wystarczy pochylić głowy. Wyciszenia i zwolnienia świat potrzebuje jak nigdy wcześniej. Hamowanie zacznijmy od siebie.
Poniedziałek, 06 kwietnia 2026r.
•
Dziś imieniny:
Izoldy, Celestyna, Wilhelma.
- Droga Krzyżowa w Żółwiej Błoci. Misterium w ruinach, które wciąga i nie pozwala pozostać obojętnym
- Żmurkiewicz i „żółta kartka” ewidencyjna członka ORMO
- Dokument, który miał zniknąć, dziś potwierdzony i prawdziwy
- ASF na wyspie Wolin. Potwierdzono chore dziki, kolejne próbki w laboratorium
- Dziki zginęły na drodze DW103. Weterynaria pobrała próbki do badań
- Pobicie ucznia w szkole w Dargobądzu. Sprawą zajmie się sąd rodzinny
- Niezwykłe zjawisko na niebie nad Świnoujściem: „kosmiczny wir” uwieczniony na zdjęciu
» Strona Główna » Wydarzenia » Szczypta popiołu
Na tych zabobonach karmi się tłusty i zapasiony kler, ale przez całą zimę nie potrafili sprowadzić śniegu...Indiańscy szamani w Hameryce załatwili ludziom zimę, srogą zimę i masę śniegu🐲
Na szczęście kończą sie czasy zabobonów i czarowników w sukienkach.
Kiedyś palono palmy święcone z Niedzieli Palmowej i tym popiołem kapłan posypywał głowy wiernym.