„Dla każdego zainteresowanego własnym regionem ważnym elementem jest jego historia i przestrzeń. Zabytkiem, który w sposób idealny łączy te dwie wartości jest mapa, będąca nie tylko narzędziem pomagającym orientować się w przestrzeni, ale także świetnie tę przestrzeń opisującym. W epoce renesansu i baroku mapa była przede wszystkim narzędziem autopromocji - miasta, państwa, dynastii, władcy... Przez rozbudowany program ikonograficzny komentowała aktualne wydarzenia i tworzyła obraz, który często był bardziej życzeniowy niż rzeczywisty.

W przypadku dawnego Księstwa Pomorskiego własne mapy pojawiły się już w I połowie XVI wieku, a więc stosunkowo wcześnie. Były jednak niedoskonałe i nie spełniały pokładanych w nich oczekiwań, dlatego z inicjatywy księcia Filipa II profesor matematyki z Rostocku Eilhard Lubinus stworzył w 1618 roku wielką mapę Księstwa Pomorskiego. Od tego momentu na Pomorzu mamy do czynienia z coraz intensywniejszym rozwojem rodzimej i obcej kartografii, zarówno regionalnej jak i lokalnej - miejskiej.” dr hab. prof. US R. Skrycki

Radosław Skrycki ukończył studia historyczne na Uniwersytecie Szczecińskim w 1999 r., a w 2006 r. obronił doktorat nt. „Dziejów kartografii Nowej Marchii do końca XVIII wieku”. W 2008 r. wydawnictwo DiG opublikowało jego pracę, która rok później została nagrodzona Lubuskim Wawrzynem Naukowym. Po napisaniu monografii pt. „Prace kartograficzne w dolinach Odry, Warty i Noteci w okresie fryderycjańskim. Goswien Othmar Schultze i jego wkład w rozwój kartografii pruskiej” uzyskał stopień doktora habilitowanego, a następnie stanowisko profesora US. Jest przewodniczącym Zespołu Historii Kartografii PAN oraz członkiem Komisji Geografii Historycznej działającej przy Polskim Towarzystwie Historycznym oraz pełni funkcję wicedyrektora w Instytucie Historii i Stosunków Międzynarodowych Uniwersytetu Szczecińskiego.

Interesuje się historią kartografii oraz historią regionalną Pomorza i dawnej Nowej Marchii, ze szczególnym uwzględnieniem rodzinnej Chojny.

Bibliotekarze