Plan daltoński opiera się na metodzie indywidualnej pracy uczniów. Twórczynią tego systemu jest amerykańska nauczycielka Helen Parkhurst (1887-1957).

System nauczania tworzą cztery zasady: odpowiedzialność, samodzielność, współpraca i refleksja.

Odpowiedzialność kształtuje poprzez danie dziecku prawa wyboru, np. może samo zaplanować, kiedy wykona wyznaczone zadania. Przygotowując się do dorosłego życia uczy się samodzielnego dokonywania wyborów, planowania własnych działań, określania celu, do którego chce dążyć i świadomego działania, prowadzącego
do osiągnięcia tego celu.

Samodzielność w planie daltońskim oznacza, że dzieci same rozwiązują problemy, same wykonują zadania i poszukują właściwych rozwiązań. Przygotowują się do bycia niezależnym i zaradnym dorosłym, który napotykając problem wie, jak zabrać się do jego rozwiązania i nie poddaje się porażkom, szukając różnorodnych rozwiązań.

Współpraca w planie daltońskim ma wymiar dydaktyczny i społeczny. Uczniowie mają się nauczyć, jak zgodnie i efektywnie współdziałać z innymi w pracy, w rodzinie, w społeczeństwie, jak dążyć z innymi do wspólnego celu na drodze porozumienia
i kompromisu, jak łączyć dobro własne z dobrem innych ludzi.
Ważnym elementem pracy jest moment refleksji nad własnym postępowaniem, ocena swoich osiągnięć i zachowania, wyciąganie wniosków, świadomość mocnych i słabych stron. Nasi uczniowie będą ludźmi posiadającymi rzeczywisty obraz samego siebie, poczucie własnej wartości i wiary w swoje możliwości. Dzięki umiejętności wyciągania wniosków z efektów własnych działań, będą potrafili pokonywać przeszkody, samodzielnie lub we współpracy z innymi.

PLAN DALTOŃSKI:
umożliwia dostosowanie tempa nauki do możliwości dziecka;
uczy polegania na sobie;
rozwija inicjatywę i samodzielność - w działaniu i w myśleniu;
inspiruje do poszukiwania najlepszych i najprostszych metod pracy;
kształci poczucie odpowiedzialności za wykonanie podjętego działania;
wdraża do samodzielnego uczenia się dziecka;
to nie tylko wizualne pomoce, ale zmiana sposobu myślenia, działania dzieci i wychowawcy;
to swobodny dostęp do tego, co dzieciom jest aktualnie potrzebne;
to wolność decydowania bez ciągłego pytania „czy mogę?”.

Małgorzata Małolepsza
SP-2 Wapnica